از کاراکترشیت تا ساخت
انیمیشن PinkyGreen
پشت‌صحنه شکل‌گیری یک خانواده کارتونی، تثبیت هویت شخصیت‌ها و تبدیل آن‌ها به مجموعه‌ای اپیزودیک.
ساخت یک مجموعه انیمیشنی فقط با طراحی چند شخصیت زیبا کامل نمی‌شود. شخصیت‌ها باید در نماها، موقعیت‌ها و اپیزودهای مختلف همان هویت، اندازه و ویژگی‌های اصلی خود را حفظ کنند.
پروژه PinkyGreen با همین نگاه شکل گرفت: طراحی یک خانواده کارتونی ساده، دوست‌داشتنی و قابل‌شناسایی که بتوان داستان‌های کوتاه، تصویری و بدون دیالوگ مختلفی را با آن روایت کرد.
مرحله اول؛ تعریف خانواده PinkyGreen
سه شخصیت اصلی این مجموعه Mr. Green، Mrs. Pink و Baby PinkyGreen هستند. ظاهر نرم، گرد و خمیری آن‌ها یک زبان بصری مشترک ایجاد می‌کند؛ اما رنگ، اندازه و جزئیات هر شخصیت طوری تعریف شد که مخاطب بدون نیاز به توضیح، نقش آن‌ها را تشخیص دهد.
- Mr. Green پدر خانواده با بدن کاملاً سبز، فرم کمی تپل و قد ثابت ۱۲۰ سانتی‌متر است.
- Mrs. Pink مادر خانواده با رنگ صورتی، مژه‌های ظریف، فرم زنانه‌تر و قد ثابت ۱۱۰ سانتی‌متر است.
- Baby PinkyGreen ترکیبی از والدین است؛ نیمه بالایی صورتی، نیمه پایینی سبز، برآمدگی کوچک بالای سر و قد ثابت ۲۵ سانتی‌متر دارد.
مرحله دوم؛ ساخت کاراکترشیت‌های نهایی
برای اینکه مدل شخصیت‌ها هنگام تولید تصاویر و ویدئوها تغییر نکند، برای هرکدام یک کاراکترشیت کامل ساخته شد. این شیت‌ها نمای روبه‌رو، سه‌رخ، جانبی و پشت، حالات مختلف چهره، ژست‌های ایستاده و نشسته و مقیاس ثابت بدن را مشخص می‌کنند.
در شیت Baby مجموعه بزرگ‌تری از حرکت‌ها مانند راه‌رفتن، دویدن، دست‌زدن، بازی‌کردن، خوابیدن و خزیدن نیز تعریف شد؛ چون کنجکاوی و واکنش‌های او موتور اصلی داستان است.
قوانینی که ظاهر شخصیت‌ها را ثابت نگه می‌دارند
در تمام صحنه‌ها رنگ‌ها، تناسبات و اختلاف قد باید ثابت بمانند. فقط Baby برآمدگی بالای سر دارد و هیچ‌کدام از شخصیت‌ها گوش ندارند. والدین نباید مو، لباس یا اکسسوری تازه‌ای بگیرند و فرم صورت و بدن آن‌ها با تغییر زاویه دوربین عوض نمی‌شود.
کاراکترشیت‌ها در این مرحله فقط یک خروجی طراحی نبودند؛ آن‌ها به راهنمای تولید تبدیل شدند و مرجع هر پرامپت، تصویر و شات بعدی قرار گرفتند.
مرحله سوم؛ ساخت جهان داستان
برای خانواده PinkyGreen خانه‌ای صمیمی با حیاط، باغچه و مسیر نزدیک رودخانه در نظر گرفته شد. این محیط ثابت اجازه می‌دهد داستان‌های متنوعی شکل بگیرند و درعین‌حال مخاطب همیشه احساس کند در همان جهان آشنا حضور دارد.
روایت مجموعه بدون دیالوگ است. جهت نگاه، حرکت بدن، حالات صورت، صدای محیط و واکنش‌های کوتاه شخصیت‌ها داستان را پیش می‌برند. ایده اصلی مجموعه نیز «پدر حواس‌پرت» است: Mrs. Pink مراقبت از Baby را به Mr. Green می‌سپارد؛ اما پدر با کاری دیگر سرگرم می‌شود و Baby وارد ماجرایی تازه می‌شود.
سبد سرگردان در آسمان
Mrs. Pink، Baby را داخل سبد حصیری در حیاط قرار می‌دهد و از Mr. Green می‌خواهد مراقب او باشد. سپس وارد خانه می‌شود. پدر سرگرم خواندن کتاب است و متوجه وزش باد نمی‌شود.
بادکنک متصل به سبد با شدیدترشدن باد، Baby را آرام‌آرام از زمین بلند می‌کند. Baby با هیجان به اطراف نگاه می‌کند و در آسمان دور می‌شود؛ درحالی‌که Mr. Green هنوز سرش در کتاب است. وقتی پدر بالاخره جای خالی سبد را می‌بیند، ماجرای اصلی آغاز شده است.
سبد سرگردان در رودخانه
این بار Mrs. Pink، سبد Baby را کنار رودخانه و نزدیک پدر قرار می‌دهد. Mr. Green مشغول ماهیگیری است و قورباغه‌ای که روی سنگ کوچک میان آب می‌پرد، توجه Baby را جلب می‌کند.
با پریدن قورباغه در آب، موج کوچکی به سبد می‌رسد و آن را وارد جریان رودخانه می‌کند. هم‌زمان نخ ماهیگیری کشیده می‌شود و تمام حواس پدر به قلاب پرت می‌شود. کمی بعد مادر بازمی‌گردد، جای خالی Baby را می‌بیند و نگاه متعجب والدین، پایان اپیزود و شروع ادامه ماجرا را می‌سازد.
چالش اصلی؛ پیوستگی میان شات‌ها
مهم‌ترین بخش پروژه فقط ساخت تصاویر زیبا نبود. جای شخصیت‌ها نباید با تغییر زاویه دوربین جابه‌جا یا قرینه شود؛ سبد، خانه، رودخانه و وسایل باید شکل ثابتی داشته باشند؛ حرکت آب و باد باید علت قابل‌فهمی برای حرکت سبد ایجاد کند و واکنش صورت‌ها دقیقاً با اتفاق داستان هماهنگ باشد.
این فرایند نشان می‌دهد طراحی کاراکتر با هوش مصنوعی یک تصویر منفرد نیست؛ مجموعه‌ای از طراحی شخصیت، تعریف قوانین ظاهری، سناریونویسی، استوری‌بورد، کنترل حرکت و حفظ پیوستگی بصری است.
کاراکترشیت، شناسنامه شخصیت است
هرچه قوانین شخصیت پیش از انیمیشن دقیق‌تر تعریف شوند، کنترل نتیجه در اپیزودهای بعدی بیشتر خواهد بود. کاراکترشیت خوب کمک می‌کند هوش مصنوعی به‌جای اختراع دوباره شخصیت، روی بازی، حرکت و روایت تمرکز کند.